Non dualismo

“Deter a vosa mente non significa deter as actividades da mente. Significa que a vosa mente extendese por todo o voso corpo. Con toda a vosa mente formades o mudra nas vosas mans”

Dicimos que a nosa práctica debería ser sen ideas de ganancia, sen ningunha expectativa, nin sequera de iluminación. Isto non significa, sen embargo, soamente sentarse sen ningun propósito. Esta práctica libre de ideas de ganancia está baseada no Prajna Paramita Sutra. Sen embargo, se non sodes cuidadosos o mesmo sutra vos dará unha idea de ganancia. Di, “Forma é baleiro e baleiro é forma”. Pero se os apegades a esa afirmación, os expoñedes a estar involucrados en ideas dualísticas: aquí estades vos, forma, e aquí está o baleiro, que estades intentando percibir a través da vosa forma. Así, “forma é baleiro, e baleiro é forma” é ainda dualista. Pero, afortunadamentea a nosa enseñanza pasa a dicir, “Forma é forma e baleiro é baleiro.” Aquí non hai dualismo.

Cando achades difícil deter a vosa mente mentres estades sentados e cando ainda estades tentando deter a vosa mente, este é o estadio de “forma é baleiro e baleiro é forma.” Pero mentres estades practicando nesta forma dualista, teredes cada vez máis unidade coa vosa meta. E cando a vosa práctica vólvese sen esforzo, podedes deter a vosa mente. Este é o estadio de “forma é forma e baleiro é baleiro”.

Deter a vosa mente non significa deter as actividades da mente. Significa que a vosa mente exténdese por todo o voso corpo. A vosa mente segue a vosa respiración. Con toda a vosa mente formades o mudra nas vosas mans. Con toda a vosa mente enteira os sentades coas pernas doridas sen ser perturbados por elas. Isto é sentarse sin ningunha idea de ganancia. Ao principio sentides algunha limitación na vosa postura, pero cando non sodes perturbados pola limitación, atopastes o significado de “baleiro é baleiro e forma é forma”. Así, achar o propio camiño dun baixo algunha limitación é o camiño da práctica.

“Práctica” non significa que calquera cousa que fagades, incluso estar deitados, é zazen. Cando as limitacións que tedes non os limitan, isto é o que queremos dicir con “práctica”. Cando dicides “Calquera cousa que fago é natureza búdica, así que non importa o que fago, e non hai necesidade de practicar zazen” iso é xa unha comprensión dualista da nosa vida diaria. Se realmente non importa, non tedes necesidade nen sequera de dicilo. Na medida en que estades preocupados polo que facedes, iso é dualista. Se non estades preocupados polo que facedes, non falaredes así. Cando os sentedes, os sentaredes. Cando comades, comeredes. Iso é todo. Se dicides “non importa”, significa que estades construindo algunha escusa para facer algo a vosa propia maneira coa vosa pequena mente. Significa que estades apegados a algunha cousa o método particulares. Iso non é o que queremos dicir cando dicimos. “Só sentarse é suficiente” ou “Calquera cousa que fagades é zazen”. Por suposto, calquera cousa que facemos é zazen, pero se é así, non hai necesidade de dicilo.

Cando os sentades, deberíades simplemente sentaros, sen estar perturbados polas vosas pernas doridas ou a somnolencia. Iso é zazen. Pero ao principio é moi difícil aceptar as cousas como son. Estaredes molestos pola sensación que tedes na vosa práctica. Cando podedes facelo todo, tanto se é bo, como se é malo, sen perturbación e sen ser molestados pola sensación, iso é en realidade o que queremos dicir con “forma é forma e baleiro é baleiro”.

Cando sufrides dunha enfermidade como o cancer, e os dades conta de que non podedes vivir máis de dous ou tres anos, entón, buscando algo co que contar, podedes empezar a práctica. Unha persoa pode contar coa axuda de Deus. Outra pode empezar a práctica do zazen. A súa práctica estará concentrada en obter a vacuidade da mente. Iso significa que está intentando estar libre do sufrimento da dualidade. Esta é a práctica de “forma é baleiro e baleiro é forma.” Por causa da verdade da vacuidade, quere ter a actualización real dela na sua vida. Se practica desta forma crendo e facendo un esforzo, o axudará, por suposto, pero non é unha practica perfecta.

Sabendo que a túa vida é corta, gozala día tras día, momento tras momento, é a vida de “forma é forma e baleiro, baleiro”. Cando o Buddha chegue, lle darás a benvida; cando o diabro chegue, lle darás a benvida. O famoso mestre zen chino Ummon dixo, “Buddha cara-de-sol e Buddha cara-de-lúa.” Cando estaba enfermo, alguén preguntoulle, “Cómo estás?” e él constestou, “Buda cara-de-sol e Buddha cara-de-lúa”. Esta é a vida de “forma é forma e baleiro é baleiro”. Non hai problema. Un ano de vida é bo. Cen anos de vida son bos. Se continuades a nosa práctica, chegaredes a este estadio.

Ao principio teredes varios problemas, e é necesario para vos facer algún esforzo para continuar a nosa práctica. Para o principiante, unha práctica sen esforzo non é verdadeira práctica. Para o principiante, a práctica necesita gran esforzo. Especialmente para a xente nova, é necesario tentar moi duro para acadar algo.Tedes que extender os brazos e as pernas tanto como poidan. Forma é forma. Tedes que ser fieis ao voso propio camiño ata que ao fin chegades realmente ao punto onde vedes que é necesario esquecer todo respecto a vos mesmos. Ata que chegades a este punto é completamente erróneo pensar que calquera que facedes é Zen ou que non importa se practicades ou non. Pero se facedes o maior esforzo que poidades só para continuar a práctica con toda a vosa mente e o voso corpo, sen ideas de ganancia, entón calquera cousa que fagades será verdadeira práctica. Simplemente continuar debería ser o voso propósito. Cando fagades algo, simplemente face-lo debería ser o voso propósito. Forma é forma e vos sodes vos e a verdadeira vacuidade será actualizada na vosa práctica.