Nirvava, a cachoeira

“A nosa vida e a nosa morte son a mesma cousa. Cando nos damos conta deste feito, xa non temos medo á morte, nin dificultade real na nosa vida.”

Se ides a Xapón e visitades o mosteiro Eiheiji, xusto antes de entrar veredes unha pequena ponte chamada Hanshaku-kyo que significa “ponte do medio cullerón”. Cada vez que Dogen-zenji sacaba auga do río, empregaba só medio cullerón, devolvendo o resto ó río de novo, sen tirala fora. Iso é por qué chamamos ao ponte Hanshaku-kyo, “Ponte do medio cullerón”. En Eiheiji cando nos lavamos a cara, enchemos a almofía ata xusto o setenta por cento da súa capacidade. E despois de lavarnos baleiramos a auga cara, en logar de lonxe de noso corpo. Isto expresa repeto polo auga. Este tipo de práctica non está baseada en ningunha idea de ser económico. Pode ser difícil entender por qué Dogen devolvía a mitade da auga que sacaba ao río. Este tipo de práctica está máis alá do noso pensamento. Cando sentimos a beleza do río, cando somos un coa auga, intuitivamente facemolo do xeito de Dogen. É a nosa verdadeira natureza facelo así. Pero se a vosa verdadeira natureza está cuberta por ideas de economía ou eficiencia, o camiño de Dogen non ten sentido.

Fun ao Parque Nacional Yosemite e vin algunhas cachoeiras inmensas. A máis alta ten 1340 pés de alto e dela a auga baixa como unha cortina tirada desde o cume da montaña. Non parece baixar moi rapidamente, como poderiades esperar; parece baixar moi lentamente pola distancia. E a auga non baixa como un chorro, senón que está separada en moitos chorros pequenos. Dende a distancia parece unha cortina. E eu pensei que debía ser unha experiencia moi difícil para cada gota de auga baixar desde o cume dunha montaña tan alta. Leva tempo, sabedes, moito tempo para que a auga finalmente chegue ao fondo da cachoeira. E paréceme que a nosa vida humana pode ser como isto. Temos moitas experiencias difíciles na nosa vida. Pero, ao mesmo tempo, pensei, a auga non estaba orixinalmente separada, senón que era un único río. Soamente cando está separada ten algunha dificultade en caer. É como se a auga non tivese ningunha sensación cando é un só río. Soamente cando está separada en moitas pingas pode empezar a ter ou a expresar algún sentimento. Cando vemos un único río non sentimos a actividade vivente da auga, pero cando sacamos parte da auga nun cullerón, experimentamos algunha sensación da auga, e tamén sentimos o valor da persoa que emprega a auga. Sentindonos a nosoutros mesmos e a auga desta maneira, non podemos usala dun xeito puramente material. É unha cousa vivente.

Antes de que nacer non tiñamos sensación; eramos un co universo. Isto é chamado “só mente”, ou “esencia da mente”, ou “gran mente”. Despois de que fomos separados por nacemento desta unidade, como a auga que cae da cachoeira é separada polo vento e as rocas, entón temos sensación. Tedes dificultades porque tedes sensación. Apegadevos á sensación que tedes sen saber simplemente como este tipo de sensación é creada. Cando non os dades conta de que sodes un co río, ou un co universo, tedes medo. Tanto se está separada en gotas como senón, a auga é auga. A nosa vida e a nosa morte son a mesma cousa. Cando nos damos conta deste feito, non temos medo á morte xa máis, e non temos dificultade real na nosa vida.

Cando a auga regresa á súa unidade orixinal co río, xa non ten ningunha sensación individual nela; reasume a súa propia natureza e acha serenidade. ¡Qué contenta ten que estar a auga de regresar ao río orixinal! Se isto é así, ¿Qué sensación teremos cando morramos? Penso que somos como a auga no cullerón. Teremos serenidade entón, perfecta serenidade. Pode que sexa demasiado perfecta para nos, xusto agora, porque estamos demasiado apegados á nosa propia sensación, á nosa existencia individual. Polo que a nos atinxe, xusto agora, temos un certo medo á morte, pero despois de que asumamos a nosa verdadeira natureza orixinal, está o Nirvana. Iso é por qué dicimos “acadar o Nirvana é morrer”. Morrer non é unha expresión moi acertada. Quizais “pasar” ou “proseguir” ou “unirse” sería mellor. ¿Intentaredes atopar algunha expresión mellor para a morte? Cando a atopedes teredes unha interpretación completamente nova da vosa vida. Será como a miña experiencia cando vin a auga na gran cachoeira. ¡Imaxinade! Tiña 1,340 pés de altura.

Dicimos, “Todo proven da vacuidade” Un só río ou unha soa mente é vacuidade. Cando chegamos a esta comprensión, encontramos o verdadeiro significado da nosa vida. Cando chegamos a esta comprensión podemos ver a beleza da vida humana. Antes de darmos conta deste feito todo o que vemos é simplemente engano. As veces sobreestimamos a beleza; As veces infraestimamos ou ignoramos a beleza porque a nosa pequena mente non está en harmonía coa realidade.

Falar acerca disto deste modo é moi fácil, pero ter a sensación real non é tan fácil. Pero pola práctica do zazen podedes cultivar este sentimento. Cando podedes sentarvos con todo o voso corpo e mente, e coa unidade da vosa mente e corpo baixo o control da mente universal, podedes acadar facilmente este tipo de comprensión correcta. A vosa vida diaria será renovada sen estar apegada a unha vella interpretación errónea da vida. Cando os deades conta desde feito, descubriredes que sen sentido era a vosa vella interpretación e canto esforzo inútil estivestes facendo. Atoparedes o verdadeiro sentido da vida e ainda que teñades dificultade en caer dereitos desde o alto da cachoeira ao fondo da montaña, disfrutaredes da vosa vida.